Χημικές αντιδράσεις βλάπτουν τους πίνακες του Βαν Γκογκ...

Οι διάσημοι πίνακες του Βαν Γκογκ είχαν πιο έντονο κίτρινο χρώμα

Μια πολύπλοκη χημική αντίδραση, που ξεκινά από την επίδραση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας, ευθύνεται για την χρωματική αλλοίωση μερικών από τους πίνακες του διάσημου ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ, στους οποίους τα φωτεινά κίτρινα γίνονται σιγά-σιγά καφέ.

Μια ομάδα Ιταλών, Ολλανδών, Βέλγων και Γάλλων επιστημόνων, με επικεφαλής τον Κόεν Γιάνσενς του πανεπιστημίου της Αντβέρπης στο Βέλγιο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό χημείας «Analytical Chemistry» της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, συνιστούν στα μουσεία και τους συλλέκτες να προστατεύσουν τους πίνακες, όσο είναι δυνατό, από το φως του ήλιου.

H νόσος των τρελών αγελάδων: Η ασθένεια που έσπασε το φράγμα των ειδών

Η νόσος των τρελών αγελάδων

Η επιστημονική ορολογία για τη νόσο αυτή είναι Creutzfeldt-Jacob-Disease (CJD) και ανήκει στις μεταδιδόμενες σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες. Έχει εμφανιστεί ως τώρα στα βοοειδή (BSE) στα πρόβατα (Scrapie), τα ελάφια (Chronic wasting disease of deer and elk, οι περιπτώσεις αφορούν τη δυτική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών) τα μινκ και τους ανθρώπους. Η νόσος των βοοειδών κατά πάσα πιθανότητα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 18ο αιώνα και προήλθε μάλλον από τη Scrapie (τη νόσο των αιγοπροβάτων) μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου κρέατος. Η CJD στους ανθρώπους δεν προκαλείται από την κατανάλωση μολυσμένου κρέατος αλλά μια νέα μορφή της νόσου η variantCJD, μπορεί να έχει τέτοια πηγή. Η vCJD είναι χειρότερη από τη CJD καθώς εμφανίζεται σε μικρότερη ηλικία και ο χρόνος που μεσολαβεί από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι το θάνατο είναι κατά πολύ μικρότερος. Η πηγή των ασθενειών αυτών είναι η "παθολογική μετατροπή" των πρωτεϊνών prions. Οι πρωτεΐνες prions υπάρχουν στα κύτταρα φυσιολογικά και παίζουν διάφορους ρόλους στη μεταφορά μεταλλοϊόντων, την κυτταρική προσκόλληση και τη μεταγωγή σήματος. Ωστόσο μια αλλαγή στην τρισδιάστατη διαμόρφωση αυτής της πρωτεΐνης οδηγεί στη συσσωμάτωση των μορίων της και τον νευροεκφυλισμό μέσω κάποιων πολυπαραγοντικών διεργασιών. 

Υπάρχουν πολλές μεταλλάξεις που έχουν συσχετισθεί με την κληρονομούμενη μορφή της νόσου, αν και η σποραδική μορφή είναι αυτή που προσβάλλει κυρίως τα περισσότερα άτομα.

Οι λόγοι που ασπρίζουν τα μαλλιά...

Η ανεύρεση της αιτίας που ασπρίζουν τα μαλλιά καθώς μεγαλώνουμε, έχει υπάρξει αντικείμενο μελέτης από τους αρχαίους χρόνους. Πρόσφατα ερευνητές ανακάλυψαν τι πραγματικά συμβαίνει και ασπρίζουν τα μαλλιά μας. Η νέα επιστημονική ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει στην λύση το προβλήματος.
Νέες έρευνες δείχνουν ότι τα μαλλιά ασπρίζουν ως αποτέλεσμα μια χημικής αντίδρασης που ξεβάφει τα μαλλιά από μέσα προς τα έξω. Η διαδικασία ξεκινά όταν πέσουν τα επίπεδα ενός ενζύμου που βρίσκεται στο θύλακα της τρίχας. Το ένζυμο αυτό ονομάζεται "καταλάση". Η λειτουργία της "καταλάσης" είναι να εξουδετερώσει το υπεροξείδιο του υδρογόνου (οξυζενέ) που φυσιολογικά παράγεται στα μαλλιά. Το αποτέλεσμα της έλλειψης της "καταλάσης" είναι να αυξάνεται η συγκέντρωση του υπεροξειδίου του υδρογόνου στα μαλλιά και τα μαλλιά να ασπρίζουν λόγω καταστροφής της μελανίνης.

Τι είναι οι αριθμοί που βλέπετε στα πλαστικά μπουκάλια???

Ήπιατε ποτέ από ένα πλαστικό μπουκάλι και είδατε ένα τριγωνικό σύμβολο στον πάτο με έναν αριθμό μέσα; Ξέρετε τι αντιπροσωπεύει ο αριθμός; Υποθέσατε ότι είναι για την ανακύκλωση; Κάνετε λάθος.

Επέτειος δέκα ετών από την ανάγνωση του ανθρωπίνου γονιδιώματος...!

Κάθε άνθρωπος έχει περίπου 20.000 ίδια γονίδια, όμως κάθε γονίδιο αποτελείται από πολλά ζεύγη βάσεων (το γονιδίωμα έχει 3 δισεκατομμύρια ζευγάρια από τις ουσίες A, C, T και G)

Στις 26 Ιουνίου συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τότε που ανακοινώθηκε η ανάγνωση του ανθρωπίνου γονιδιώματος και η γενετική επανάσταση, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και την ολοένα αυξανόμενη πολυπλοκότητά της, ετοιμάζεται να κάνει άλματα. Μια νέα αμερικανική έρευνα – επίκαιρη με την επέτειο των δέκατων «γενεθλίων»- έρχεται να δείξει ότι κάθε άνθρωπος είναι, από γονιδιακή άποψη, πολύ πιο μοναδικός από ό,τι θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Ενα δηλητήριο στη βάση της ζωής...!

Η φορμαλδεϋδη, η οποία είναι εξαιρετικά τοξική για τον άνθρωπο, μπορεί να βοήθησε στην δημιουργία της ζωής στη Γη. Αυτό προέκυψε από μια νέα έρευνα σχετικά με τις συνθήκες εμφάνισης της ζωής στον πλανήτη μας. Σύμφωνα με την έρευνα η φορμαλδεΰδη μπορεί να βοήθησε στην δημιουργία των οργανικών ενώσεων που αποτελούν τα δομικά υλικά της ζωής.

Τα οργανικά μόρια που περιέχουν άνθρακα και είναι η βάση όλων των μορφών ζωής στην Γη υπάρχουν σε στερεά μορφή σε αστεροειδείς και κομήτες. Οι επιστήμονες επί πολλά έτη προσπαθούν να ανακαλύψουν πως δημιουργήθηκαν αυτά τα "υλικά" χωρίς να έχουν μέχρι σήμερα βρει κάποια στοιχεία. 

Η φορμαλδεΰδη που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο είναι ένα μόριο που βρίσκεται διάσπαρτο στο ηλιακό μας σύστημα. Επιστήμονες του Γεωφυσικού Εργαστηρίου του Ινστιτούτου Επιστημών Carnegie στην Ουάσιγκτον υποστηρίζουν ότι μπορεί τελικά η φορμαλδεΰδη να συμμετείχε στην δημιουργία αυτών των υλικών όταν το ηλιακό μας σύστημα ήταν ακόμη σε νηπιακό στάδιο ύπαρξης.

Η προέλευση της...ζωής!!!

Mετάφραση άρθρου του David Biello για το scientificamerican.com

Πως ξεκίνησε η ζωή στη Γη; Η επιστήμη δεν έχει απαντήσει ακόμη σε αυτό το ερώτημα. Ωστόσο το 1950 2 χημικοί ανέμιξαν κάποια δηλητηριώδη αέρια, όπως αυτά που θα βρισκε κανείς σε ηφαίστεια, και συνδυάζοντας τα με τον ηλεκτρισμό παρήχθη φως. Με έκπληξή τους ανακάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας δημιούργησαν και ορισμένα αμινοξέα. Η ζωή στη Γη βασίζεται σε αυτά τα σημαντικά συστατικά, ο συνδυασμός των οποίων δίνει τις πρωτεΐνες. 

Πυρηνικός κίνδυνος στην Ιαπωνία – Η Χημική πλευρά

Από www.chemist.gr, και η πηγή εδώ 
 
Τις τελευταίες ώρες ακούμε πως η Ιαπωνία ξέμεινε από αποθέματα Βορικού Οξέος και ζητάει βοήθεια από την Ν. Κορέα. Γιατί όμως το Βορικό Οξύ είναι τόσο σημαντικό για την αντιμετώπιση του πυρηνικού ατυχήματος; Το Βόριο λειτουργεί ώς neutron-absorber , δηλαδή έχει την ικανότητα να απορροφά ένα νετρόνιο. Συγκεκριμένα το B-10 απορροφά ένα νετρόνιο και στη συνέχεια διασπάται σε Li-7 (Λίθιο – 7) και He-4 (Ήλιο – 4) , τα οποία είναι 2 σταθερά στοιχεία! Έτσι τα νετρόνια που δημιουργούνται απο την πυρηνική σχάση του ουρανίου απορροφώνται από το Βόριο και δέν συνεχίζουν προς σχάση άλλων ραδιενεργών πυρήνων. Το Βορικό Οξύ είναι υδατοδιαλυτό και έτσι μπορεί να διαλυθεί στο θαλασσινό νερό και να ψεκαστεί στους αντιδραστήρες της Φουκοσίμα ώστε να να τους ψύξει αλλά και να καταστείλει την πυρηνική σχάση.

Ακολουθεί ένα πολύ αναλυτικό video απο το γνωστό και μη εξαιρετέο κύριο του Periodic Table of Videos.

Ο χορός είναι θέμα...χημείας!

Από www.chemist.gr

Μερικοί άνθρωποι μαθαίνουν πανεύκολα τις νέες κινήσεις ενός χορού και άλλοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Ορισμένοι χορεύουν με την πρώτη σαν τον Φρεντ Αστέρ και άλλοι σαν …ξυλάγγουρα. Μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η χορευτική δεινότητα δεν είναι μόνο θέμα να έχει κανείς τον ρυθμό μέσα του, αλλά επίσης να μη διαθέτει μεγάλη ποσότητα μίας συγκεκριμένης χημικής ουσίας στον εγκέφαλο, αλλιώς ο χορός μετατρέπεται σε βάσανο.

Οι ερευνητές του Τμήματος Κλινικών Νευροεπιστημών του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τη Σαρλότ Σταγκ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο έγκριτο περιοδικό βιολογίας «Current Biology», σύμφωνα με τις βρετανικές «Τέλεγκραφ» και «Ντέιλι Μέιλ», διαπίστωσαν ότι η ουσία GABA, ανάλογα με το επίπεδο που υπάρχει στα εγκεφαλικά κύτταρα, διευκολύνει ή, αντίθετα, δυσκολεύει τη ζωή των χορευτών και ιδίως όσων μαθαίνουν νέες κινήσεις, είτε με τα πόδια τους (χορός), είτε με τα δάχτυλά τους (μουσικά όργανα).

Η GABA δρα σαν αναστολέας που εμποδίζει τους νευρώνες (τα κύτταρα του εγκεφάλου) να συνδέονται μεταξύ τους και να δημιουργούν νέες συνάψεις. Με τον τρόπο αυτό, προφυλάσσει τα κύτταρα από το να υπερθερμανθούν, αλλά και επιβραδύνει ή δυσκολεύει την εκμάθηση νέων πραγμάτων, η οποία προαπαιτεί τη δημιουργία νέων συνδέσμων (συνάψεων) μεταξύ των νευρώνων.

Στις καυτερές πιπεριές βρίσκεται η χημική ουσία που καταπολεμά τον πόνο...!

Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν στα σημεία του πόνου στο ανθρώπινο σώμα, μια ουσία παρόμοια με την καψικίνη.

Από www.chemist.gr

Στις καυτερές πιπεριές κρύβεται το μυστικό για την καταπολέμηση του πόνου, εκτιμούν επιστήμονες που βασισμένοι στα συστατικά της θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν ένα νέο είδος αναλγητικού, που για πρώτη φορά θα σταματά τον πόνο στην πηγή προέλευσής του.

Η καψικίνη ή καψαϊσίνη, είναι η ουσία που κάνει τόσο καυτές τις κόκκινες πιπεριές, καθώς εισέρχεται σε υποδοχείς που βρίσκονται στα κύτταρα του σώματός μας.

Παρόμοιες ουσίες με την καψικίνη (τα ειδικά λιπαρά οξέα ΟLAM), απελευθερώνονται από το σώμα όταν αυτό τραυματίζεται. Στη συνέχεια μέσα από υποδοχείς, ενεργοποιούνται τα νευρικά κύτταρα που αισθάνονται και μεταφέρουν τον πόνο (βλαβοϋποδοχείς).

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι υποδοχείς καψικίνης ουσιαστικά αποτελούν την “κλειδαριά” που “ξεκλειδώνει” την “πόρτα” του πόνου στους νευρώνες. Αν καταφέρουν να μπλοκάρουν αυτή την “κλειδαριά” τότε θα σταματήσουν και τη μεταφορά της αίσθησης του πόνου.

Πειράματα που έχουν ήδη γίνει σε ποντίκια στο εργαστήριο, έδειξαν ότι η αφαίρεση ενός γονιδίου που σχετίζεται με αυτούς τους κυτταρικούς υποδοχείς, αφαιρεί και την ευαισθησία του σώματος στην καψικίνη. Οι ερευνητές ξεκινούν την προσπάθεια να δημιουργήσουν φάρμακα που θα κάνουν κάτι παρόμοιο.

Η περίπτωση...του παγωμένου ναρκομανούς!!

Το 1982 στο νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο εισήχθησαν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα 7 παρόμοια περιστατικά, 7 νέοι άνθρωποι κοκαλωμένοι. Και στις 7 περιπτώσεις η αιτία εισαγωγής ήταν η χρήση μιας νέας ναρκωτικής ουσίας. Αυτό όμως που δε μπορούσαν να εξηγήσουν οι γιατροί ήταν πως ένα ναρκωτικό προκαλούσε δυσκαμψία στα άτομα αυτά. Στην προσπάθειά του να κατανοήσει τον τρόπο δράσης της συγκεκριμένης ουσίας ο Νευρολόγος J. William Langston συνειδητοποίησε ότι τα άτομα αυτά εμφάνιζαν παρόμοια συμπτώματα με αυτά του Παρκινσονικού. 

Μιας και καμιά άλλη θεραπευτική προσέγγιση δεν έμοιαζε να αποδίδει, ο δρ. Langston τους έδωσε L-DOPA, το φάρμακο που χορηγείται για την αντιμετώπιση της νόσου του Parkinson. Πράγματι η θεραπευτική ανταπόκριση των ασθενών ήταν θεαματική. 

Τι συνέβη λοιπόν στην πραγματικότητα και ποια ήταν αυτή η ουσία που λειτουργούσε ταυτόχρονα και σαν ναρκωτικό αλλά και σαν νευροτοξίνη?

Αφιέρωμα στο Διεθνές Έτος Χημείας από το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών

«Χημεία - η ζωή μας, το μέλλον μας» είναι η θεματική ενότητα του αφιερώματος στο διεθνές έτος Χημείαςπου παρουσιάζει το …Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών μέχρι τις 31 Μαρτίου 2011.Η Χημεία, αν και αυτοτελής επιστήμη, συνεργάζεται αρμονικά με όλες τις άλλες επιστήμες (Bιολογία, Φυσική, Ιατρική, Επιστήμη των Υλικών, κ.λπ.) για την αποτελεσματικότερη επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος. H Χημεία, όπως και οι λοιπές επιστήμες, διεξάγει ένα συνεχή αγώνα μέσω της έρευνας για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του ανθρώπου.

Ο ΟΗΕ, αναγνωρίζοντας τα επιτεύγματα της Χημείας και τη συνεισφορά της στην ευημερία της ανθρωπότητας, ανακήρυξε το 2011 Διεθνές Έτος Χημείας με γενικό τίτλο Χημεία – η ζωή μας, το μέλλον μας. Η επιλογή της χρονιάς συμπίπτει με τα 100 χρόνια από την απονομή του βραβείου Nobel Χημείας στη Maria Sklodowska Curie και προσφέρει την ευκαιρία να εορταστεί παράλληλα η προσφορά των γυναικών στην επιστήμη. 

Το Διεθνές Έτος Χημείας είναι μια πρωτοβουλία της Διεθνούς  Ένωσης Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας IUPAC (International Union of Pure and Applied Chemistry), καθώς και της UNESCO του Εκπαιδευτικού, Επιστημονικού και Πολιτιστικού Οργανισμού του Ο.Η.Ε. Περιλαμβάνει τις Χημικές Εταιρίες και τα Ακαδημαϊκά Ιδρύματα σε όλο τον κόσμο, και βασίζεται σε ατομικές πρωτοβουλίες για τη διοργάνωση δραστηριοτήτων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο,  με στόχο:

2011: Τα ευγενή αέρια στον προπομπό του Διεθνούς Έτους Χημείας

Καθώς το Διεθνές Έτος της Χημείας ξεκινά, ένας Βρετανός επιστήμονας χρήζει ιδιαίτερης αναγνώρισης.

Ήταν η ανακάλυψη της ύπαρξης μιας μικρής διαφοράς, στην πυκνότητα και στο βάρος, μεταξύ του χημικού και ατμοσφαιρικού αζώτου που έδωσε το έναυσμα για περεταίρω έρευνα.

Κάποιος άλλος επιστήμονας θα μπορούσε εύκολα να παραβλέψει τις διαφορές αυτές και να τις ορίσει ως «πειραματικό λάθος». Αλλά ο William Ramsey κατανόησε ότι υπήρχε μια βαθύτερη εξήγηση. Θεώρησε ότι κάποια άλλα, άγνωστα στοιχεία θα πρέπει να «παραμονεύουν» στο παρασκήνιο.

Η λύση ήρθε όταν επινοήθηκε ένα πείραμα σχεδιασμένο για να εξαλείψει όλα τα γνωστά στοιχεία του αέρα. Ό,τι είχε απομείνει έπρεπε να ήταν το «μυστηριώδη άγνωστο στοιχείο». Αυτό που ανακάλυψε ο Ramsey ήταν αρκετά περίεργο για την εποχή εκείνη: μια νέα μορφή αερίου με δικό του βάρος και ιδιότητες, το οποίο δεν φαινόταν να «αντιδρά» με οποιοδήποτε άλλο στοιχείο.

Το ονόμασε αργό – τον τεμπέλη

Ήταν το πρώτο από τα πέντε αδρανή αέρια που θα ανακάλυπτε, τα οποία αποτελούν τη βάση μιας νέας ομάδας στοιχείων γνωστά ως Ευγενή Αέρια. Τελικά πέτυχε να προσθέσει μια ακόμη στήλη στον Περιοδικό Πίνακα και να λάβει το Νόμπελ Χημείας το 1904.